Կարգերով պահոցներ՝ Մտքեր

Ասք Արաբների եւ Արաբերէնի մասին

Ի՞նչ անել, որ մնալ մինչեւ առաւօտուայ հինգ անց կէս արթուն, ու գրել մի գրառում որ քանի շաբաթ է ուզում ես գրել. ուտել նարինջ եւ խմել երկու բաժակ սուրճ (։ լաւ անցնեմ բուն թեմային։

Շատերը ինձ գիտեն որպէս Սիրիահայ, լաւ, իրականում բոլորը ինձ գիտեն ոչ իմ ինչ/ով լինելու համար, այլ աւելի շատ քանի որ ես Սուրիահայ եմ (։ չնայած շա՜տ քչերը գիտեն, որ իրականում Հայաստանում եմ ծնուել, յետոյ մօտ 2 տարեկանում գնացել ենք Սիրիայ )) բայց այսօր իմ մասին չեմ գրելու (։

Սիրիայում, իհարկէ, խօսում էինք Արաբերէն, էինք՝ երկրի ժողովրդի մասին է խօսքը, թէ չէ հայերս, իհարկէ, ի տարբերութիւն եւրոպայի եւ ռուսաստանի սփիւռքին՝ ամէն տեղ խօսում ենք հայերէն։

Սիրիայում արաբ ընկերներ շատ չեմ ունեցել, բայց շփուել եմ շատ, արաբերէնս էլ շատ լաւ է, բայց իմ ամբողջ աշխարհայեացքը փոխուեց արաբների մասին երբ ես եկայ Եւրոպա։

Սիրիայում իմ բոլոր ոչ-հայ ընկերներին ասում էի արաբ, դէ հիմայ արաբերէն ենք խօսում, չէ՞, ասում եմ արաբ։ երբ եկայ Եւրոպա, ոչ մէկ միւսին արաբ չէր ասում, չէ, մոռացանք դա, էլ արաբ ազգ չկայ ժողովուրդ։

ընկերոջս հարցնում եմ «Ձեր հանրակացարանում արաբներ կա՞ն», «այսի՞նքն արաբ, հա, արաբախօսներ կան, Սիրիացի, Եգիպտացի, ու ոնց որ Պաղեստինցի»։

կը ներէք բայց պէտք է ասեմ՝ ես էշացել էի ։) բոլորը նոյն ազգն են ախր՝ արաբ են, բայց ընդամէնը քաղաքական բաժանումի պատճառով, այսօր մէկը միւսին ասում է Սիրիացի, Լիբանանցի, Սաուդիացի։

հիմայ մենք էլ ասում ենք մասիվցի, կամ բանգլադեշցի, Սփիւռքահայերս շատ լաւ գիտեն թէ ասենք ով է Սասունցի, Վանեցի, Ալաշկերտցի եւ այլն ։Ճ բայց սա զուտ տարածքային բաժանումներ են, բայց բոլորս էլ գիտենք, չէ՞, որ մենք ազգութեամբ Հայ ենք։ իսկ իրենց՝ արաբների մօտ դա վերացել է։

Ովքեր չգիտեն արաբների մասին, ուրեմն համաշխարհային առաջին պատերազմի ժամանակ, բաժանուեցին քաղաքական մասերի, յետոյ երկրորդ պատերազմից յետոյ մեծ մասը ստացաւ անկախութիւն, իհարկէ ցոյցեր կազմակերպելով եւ երթեր անելով զինեալ պայքարով։ Օրինակ Սիրիան, Լիբանանը, եւ այլն։

փաստօրէն 100 տարում, իրենք արդէն մոռացել են իրենց ազգութիւնը։ դեռ աւելի վատն էլ կայ. Եւրոպացիք տարբեր ազգեր են՝ իտալացի, իսպանացի, գերմանացի, բոլորն էլ տարբեր են, բայց հանգիստ մտնում են իրար երկիր, անգամ վիզա պէտք չէ, ոչ մէկ բան պէտք չէ։ իսկ Արաբական երկրներում, պէտք է գնալ եւ ստանալ վիզա։ միայն 2 երկրներ կան որ կարող են մարդիկ գնալ գալ, առանց անձնագրի նոյնիսկ, ուղղակի սոցքարդով, դրանք Սիրիան ու Լիբանան էին։

այսինքն՝ արաբը, Սիրիայի քաղաքացին, եւ արաբը, լիբիայի քաղաքացին, իրար երկրներ գնալու համար պէտք է քաղաքական որոշումով գնան, վիզայով։

Իսկ արաբերէ՞նը, դա էլ է փաստօրէն վտանգի տակ, դէ մենք ունենք չունեն, մի հատ հայերէն վիկիպեդիա ունենք, բնական է մի հատ էլ պէտք է լինի Արաբերէն, չէ՞։ բա չէ, երկու հատ կայ, մէկը արաբերէն վիկին է, միւսը Եգիպտերէն։ ձեռ է՞ք առնում, նոյն լեզուն ա, բայց չէ, մի հատ պէտք է իրենց «բարբառով» լինի։

կարճ ասած՝ ահա թէ ինչու պէտք է մարդիկ հասկանան թէ ԼՂՀ-ն դա նոյն Հայաստանն է, թէ չէ մի 40 տարի յետոյ իմ թոռնիկը կը գնայ մեր հարեւան պետութիւն երեւի վիզայով, ինչու չէ նաեւ, գնայ դեսպանատուն, հարցնեն՝ բա ղարաբաղցի բարեկամից հրաւէր ունէ՞ք (։

մի քիչ խառն եմ գրել, կը ներէք։ ուղղակի ցաւում եմ, ցաւում եմ թէ ինչպէս է ԱՄՆ՞-ը քաղաքականութիւնը բաժանում ազգերին, յետոյ էլ խօսում միասնութիւնից։ ստիպում որ իրար քրֆեն, մէկի լրատուականը ծախուի միւսին, իրար վրայ հաքերային հարցակումներ անեն, ասեն «բա ես սիրիացի եմ, դու սաուդիացի», երբ բոլորը մօտ 5000 տարի արաբ են եղել ու կան, արաբերէն են խօսում բոլորով, բայց 100 տարեկան չեղած երկրով արդէն մոռանում իրենց ինքնութեան մասին։

ցաւոտ բայց տենց։

Ասք գուգլ հենգաութի, ջաբերի եւ ապակենտրոնացման մասին

Ողջոյն, նախ պատմեմ թէ այս գրառումը ինչից սկսեց։

Ուրեմն ընկերներիցս մէկի հետ ծանօթացել եմ Թվիթթերով, որտեղ անձնական նամակ ուղարկելը դարդ է, 140 տառ միայն։ ապա մենք սկսեցինք Gtalkով շփուել, ուրեմն ինքը ունի Ջմեյլ հաշիւ, իսկ ես ունեմ Ջաբեր հաշիւ, ու պարզապէս իրար ադդ անելով, միասին շփւում էինք, ես օգտագործում էի Փիդջին, ինքը՝ դէ Անդրոիդ հեռախօսի Gtalk ծրագիրը։

ու ՀԱՆԿԱՐԾԱԿԻ չէինք կարողանում իրար նամակ ուղարկել։ փաստօրէն ինքը առել էր նոր հեռախօս, նոր Անդրոիդով, որի Gtalk ծրագրին փոխարինում է Google+ Hangouts ծրագիրը, եւ այդ ծրագրի մէջ ինքը տեսնում էր ՄԻԱՅՆ Ջուջուլ աքքաունթ ունեցողներին, gmail ունեցողներին։

Դա ինձ համար գլխացաւ էր, ես պէտք է մտնէի իմ հին հաշիւ, gmailի կողմից, որ կարողանայի գրել, եթէ ինքը ինձ բան գրէր եւ ես օֆլայն լինէի այդ պահին, յետոյ չէի կարող տեսնել։ մի խօսքով՝ դարդ են սրանք լրիւ ։Ճ

Այսօր որոշեցինք միասին հասկանալ թէ այս ամէն ինչը ինչպէս ուղղել։ գնացինք։

Նախ, այս փորձերը անելու համար ես օգտագործում եմ երկու հաշիւ, մէկը ազատ ջաբեր հաշիւ է իմ հանգոյցում՝ xmpp@chat.pingvinashen.am, իսկ միւսը իմ հին Ջմեյլն է՝ marvel.vartanian@gmail.com, առաջին մեյլս ։Ճ

ուրեմն Փիդջինով (Ջաբերով) որոշեցի աւելացնել Ջմեյլին, ահա ինչպէս նկարում.

իսկ Ջմեյլով, դէ մտել էի ջմեյլ.քոմ, ահա թէ ինչ տեսայ.

Լաւ, բնականաբար սեղմեցի “Yes” եւ ինքս ինձ տեսայ.

Դիսքլեյմր. ներքեւում կան շիզոֆրենիկ նամակագրութիւններ, թոյլ սրտով մարդկանց մուտքը արգելուած է ։Ճ

ու որոշեցի ինքս ինձ հետ շփուել.

Լաւ, ինձ հետ ամէն ինչ նորմալ է, իսկ ինչո՞ւ է խնդիր լինում Հանգաութս ունեցողներո հետ։ որոշեցի դրա համար օգտագործեմ Հանգաութսը. ահա

Լաւ, նախ անկապ ինթերֆեյս ունի էս հանգաութսը, յետոյ, մեր համար կարեւոր մասը՝ ՉԻ ԼԻՆՈՒՄ !!!! >_<

Ոչ, չենք կարող հանգաութսում տեսնել XMPP/Jabber-ով եկած նամակները։ այսինքն server-to-server աշխատում է ամէն բան, ուղղակի Հանգաութսը այն ցոյց չի տալիս, ահա եւ նամակներ եմ ուղարկում ինքս ինձ.

չկայ xmpp-ի անունը, աւելին՝ ոչ էլ հին նամակները, ահա.

Բայց սա խնդիր չէ, խօսքս վեբի մասին է, վեբում կարող ենք անել այսպէս.

Եւ սեղմում ենք revert to old chat. ու հետ ենք անցնում հին չաթի համակարգին, որը թոյլ է տալիս ոչ-գուգլ ընկերներից նամակ ստանալ։

Իսկ եթէ դուք՝ Գուլգ օգտագործողներդ էք ուզում ոչ-գոգլ օգտագործողին աւելացնել, պարզապէս գրում էք անունը, եւ՝ Invite to chat. այսպէս՝

Եւ շա՜տ հանգիստ գալիս է հրաւէրը ։Ճ

ու կարողանում ենք ազատ շփուել.

Սա Վեբի մասն էր, լաւ, բա հեռախօսնե՞րը։

Փաստօրէն, նոյն բանը պատահում է ՄԻԱՅՆ եթէ մտնում էք Hangouts ծրագրից, անկախ նրանից Անդրոիդ է, իՕՍ, վեբ, թէ Գոգլ Քրոմի յաւելուած։ Այդ խնդիրը լուծելու համար պէտք է պարզապէս օգտագործել ցանկացած ծրագիր, բացի Հենգաութսից։

Անդրոիդի համար, ասենք IM+, Xabber, Conversations եւ այլն։ iOSի համար՝ ման եկէք, չգիտեմ ։Պ

Առհասարակ խորհուրդ կը տայի ChatSecure ծրագիրը։ որը նաեւ նամակները (հնարաւորութեան դէպքում) գաղտնագրում է OTR-ով, ոչ մէկ բացի ուղարկողից եւ ստացողից չեն կարող տեսնել նամակները։

ընկերներս բողոքում էին, որ ոչ մէկ սոցցանցում չկամ (հա բա ինչի՞ լինեմ), ահա, կարող էք ինձ գրել Ջաբերով. մտնում էք ձեր մեյլը, եւ ադդ էք անում antranigv@spyurk.am-ին, ինչպէս որ նշուած էր նկարում ։Պ

NOTE: Այս գրառումը հնարաւոր է թէ ժամանակի ընթացքին փոփոխուի, սակայն փոփոխութիւնները անպայման կը նշեմ։

Դեն Փինքը մոտիվացիայի զարմանահրաշ գիտութեան մասին

Սա էլ գիտական ապացոյց, որ փողը ամէն բան չէ, մոտիվացնող չէ (։ աւելին՝ ստեղծագործող մարդկանց համար այն ոչինչ է 😉

իսկ Դենին կարող ենք հետեւել Թվիթթերում այստեղ։

տենց։

Օբերոն եւ Փայթն

Օրեր առաջ սա էի նայում

ու ահագին ոգեւորուեցի այդ Ֆիբոնաչչիի թուերով, շատ հաւէսն են (։ եւ որոշեցի մի սկրիպտ գրել, որին տալիս ես թէ ֆիբոնաչչիի թուերի որ մէկն ես ուզում, ու ինքը տպում է այն, լաւ։

ուրեմն սա կոդն է.

import sys

def fibonacci(n):
    if n == 0:
        return 0
    elif n == 1:
        return 1
    else:
        return fibonacci(n-1) + fibonacci(n-2)

print fibonacci(int(sys.argv[1]))

օրինակ եթէ հրամայեմ

python2.7 fibonacci_recursive.py 10
55

ու գնալով բարձրանում էի, բայց զգացի թէ գնալով դանդաղանում է պատասխան տալը։ հմմ։

եթէ անենք

time python2.7 fibonacci_recursive.py 40

ստանում ենք

102334155

real    1m47.263s
user    1m47.104s
sys 0m0.048s

այսինքն 40-րդ թիւը ցոյց տալու համար, փայթընին պէտք է 1 րոպէ 47 վայրկեան։ լաւ։ Լիլիթը ինձ ասեց, որ բացի ռեկուրսիւ ձեւից, կայ նաեւ Մաթրիքսի Ֆորմը։

որոշեցի դա էլ փորձել

հիմայ միւսը.

import sys

def fib(n):
    a, b = 0, 1
    for i in range(n):
        a, b = b, a+b
    return a+b

print fib(int(sys.argv[1]))

հիմայ սա աշխատեցնենք.

time python2.7 fibonacci_matrix.py 38

ստանում ենք.

102334155

real    0m0.018s
user    0m0.016s
sys 0m0.000s

լաւ, ահագին արագ է արդէն, բնականաբար ։Ճ բայց…

Որոշեցի մի հատ էլ նոյնը անել Օբերոնով։

Մօտ մի ամբողջ օր չարչարուելուց յետոյ, ինձ ահագին օգնեցին IRCում, եւ վերջում նորայրը մի կարեւոր բան յուշեց, եւ վերջում ստացայ.

MODULE fibonacci;

IMPORT ulmIO;

VAR
n : INTEGER;

PROCEDURE fib* (n : INTEGER) : INTEGER;
    VAR result : INTEGER;

BEGIN
    IF n = 0 THEN
        result := 0
    ELSIF n = 1 THEN
        result:= 1
    ELSE
        result := fib(n-1) + fib(n-2)
    END;
RETURN result
END fib;

BEGIN

ulmIO.WriteInt(fib(40));
ulmIO.WriteLn;

END fibonacci.

օքեյ, քոմփայլ ենք անում (էս իմ ամենասիրած մասն ա, էն գունաւոր աութփութը որ անում ա վոկը ։Ճ)

/opt/voc/bin/voc -m fibonacci.Mod
GNU x86_64 target
not using voc.par file
fibonacci.Mod  translating fibonacci  main program    541
gcc  fibonacci.c -o fibonacci  -fPIC -g -I /opt/voc-1.0.1/src/lib/system/linux/gcc/x86_64 -I /opt/voc-1.0.1/lib/voc/obj   -lVishapOberon -L. -L/opt/voc-1.0.1/lib

եւ ահա աշխատեցնում ենք (։

time ./fibonacci
102334155
real    0m1.957s
user    0m1.952s
sys 0m0.000s

ու տենց։

անկեղծանալ

Մէկ մէկ պէտք է անկեղծանալ, ճիշտ է միշտ չի ստացւում մարդկանց հետ, բայց գոնէ մէկ մէկ պէտք է, խօսելով, նամակ գրելով, մեյլով, մեկնաբանելով, եւ այլն։

ասենք.

Էնքան ուրախ եմ, որ քեզ ճանաչում եմ ^^ բայ ~ :Պ

դուք էլ որ կարդացիք, մի տեսակ հանգստացաք, չէ՞, ես էլ, բա որ սրտին մօտ մարդ է ասում դա (։

կամ դրա հակառակն էլ, ասենք

Լսի, բայց դու էնքան վատն ես, հա ուզում եմ հետդ խօսել, հա ցրում ես ինձ, տենց էլ չհասկացար որ քեզ շատ եմ սիրում։

օրինակ ես մէկ մէկ ուրախանում եմ, ու սկսում եմ ասել.

բայց ես քեզ ոոոոոոոոոոնց եմ սիրո՜ւմ, մեռնեմ ջանին ^_^

եւ այլն ։Ճ

միւս կողմից մարդիկ կարողանում են միասին անկեղծանալ ասենք հարցերով, ասենք Ասք.ֆմ-ում, ես օրինակ մի տեսակ մեյլն եմ նախընտրում, համ ժամանակ է տալիս հանգիստ մտածել, որ իմանաս ինչ ես գրում, համ էլ գիտես, որ ինքն էլ հանգիստ կարող է պատասխանել, սիրուն խօսքեր ասել, կամ էլ հայհոյել ։Ճ

բա մի պահ չանկեղծանա՞նք։ ես ձեզ ո՜նց եմ սիրում

տենց։