Տարբերութիւնը Բլոգի եւ Դիմագրքի հաշուի դա շատ լուրջ է։

Եթէ ես դիմագրքում անկապ յղում դնեմ, ու գիտեմ, որ 3000 ընկերներիս միջից շատ-շատ 2-3 հոգին է մտնելու, ու բան հասկանայ, այդ գրառումը լայքում են մօտ 10-15 հոգի, անկապ տեղ լայքում են։

Եթէ ՏՏ ոլորտի բան է, ջահելները մեկնաբանում են, նոյնիսկ թեմային դուրս, այնքան որ «տես հա, ես մեկնաբանեցի, ես գոյութիւն ունեմ»։

իսկ բլոգում այդպէս չէ, շատ քիչ են մեկնաբանում, աւելին՝ շատ քչերն են հետեւում, մտնում, մեկնաբանում, քննարկում, մասնակցում։ եւ իհարկէ թեմայի մէջ։

դա ինձ յիշեցնում է Դիջիթեքի Էքսփո. օրինակ Ֆրանսիայում Էքսփոները անվճար մուտք չունեն, այլ ասենք մի չնչին գումար՝ 3-5 Եւրո, քանի որ այն մարդը, ով ներսում սպասում է, ասենք այդ ոսկերիչը, իրեն հետաքրքիր չէ անկապ մարդիկ, գան, նայեն, գնան, իրեն պէտք է մարդիկ, ովքեր իրենց հետաքրքիր է առնելը՝ որ ինքը գումար աշխատի, կամ էլ ոսկերչութեան արուեստը՝ որ քննարկեն միասին, թէ սա ինչպէս է, ու նա ինչպէս։

Իսկ մեզ մօտ մուտքը անվճար է. ամէն մի անկապ մնացող մարդ գալիս է, բայց մտնողների 90%ից ոչ մէկ բան չի հետաքրքրում միջից, ասենք իրենց համար այդտեղի տեխնոլոգիաները (քիչ, բայց կայ) կամ հիւսիսային պողոտայի խանութները մէկ է, այնքան որ ման գայ։

Նոյնն էլ բլոգում, մտնում են հասցէով (կամ հետեւում են ՌՍՍ-ով) այն մարդիկ, որոնց հետաքրքիր է կարդալ, կամ հետեւում են ինչ որ պիտակի, ասենք ԳՆՈւ/Լինուքս, որոնց հետաքրքիր է հետեւելը, ապա կարդալը, ու պէտք եղած դէպքում մեկնաբանելը։

Իսկ դիմագրքում ամէն մէկը անկապ մնալուց սկսում է խանութներ մտնել լայքել։

տենց։

Օրեր առաջ սա էի նայում

ու ահագին ոգեւորուեցի այդ Ֆիբոնաչչիի թուերով, շատ հաւէսն են (։ եւ որոշեցի մի սկրիպտ գրել, որին տալիս ես թէ ֆիբոնաչչիի թուերի որ մէկն ես ուզում, ու ինքը տպում է այն, լաւ։

ուրեմն սա կոդն է.

import sys

def fibonacci(n):
    if n == 0:
        return 0
    elif n == 1:
        return 1
    else:
        return fibonacci(n-1) + fibonacci(n-2)

print fibonacci(int(sys.argv[1]))

օրինակ եթէ հրամայեմ

python2.7 fibonacci_recursive.py 10
55

ու գնալով բարձրանում էի, բայց զգացի թէ գնալով դանդաղանում է պատասխան տալը։ հմմ։

եթէ անենք

time python2.7 fibonacci_recursive.py 40

ստանում ենք

102334155

real    1m47.263s
user    1m47.104s
sys 0m0.048s

այսինքն 40-րդ թիւը ցոյց տալու համար, փայթընին պէտք է 1 րոպէ 47 վայրկեան։ լաւ։ Լիլիթը ինձ ասեց, որ բացի ռեկուրսիւ ձեւից, կայ նաեւ Մաթրիքսի Ֆորմը։

որոշեցի դա էլ փորձել

հիմայ միւսը.

import sys

def fib(n):
    a, b = 0, 1
    for i in range(n):
        a, b = b, a+b
    return a+b

print fib(int(sys.argv[1]))

հիմայ սա աշխատեցնենք.

time python2.7 fibonacci_matrix.py 38

ստանում ենք.

102334155

real    0m0.018s
user    0m0.016s
sys 0m0.000s

լաւ, ահագին արագ է արդէն, բնականաբար ։Ճ բայց…

Որոշեցի մի հատ էլ նոյնը անել Օբերոնով։

Մօտ մի ամբողջ օր չարչարուելուց յետոյ, ինձ ահագին օգնեցին IRCում, եւ վերջում նորայրը մի կարեւոր բան յուշեց, եւ վերջում ստացայ.

MODULE fibonacci;

IMPORT ulmIO;

VAR
n : INTEGER;

PROCEDURE fib* (n : INTEGER) : INTEGER;
    VAR result : INTEGER;

BEGIN
    IF n = 0 THEN
        result := 0
    ELSIF n = 1 THEN
        result:= 1
    ELSE
        result := fib(n-1) + fib(n-2)
    END;
RETURN result
END fib;

BEGIN

ulmIO.WriteInt(fib(40));
ulmIO.WriteLn;

END fibonacci.

օքեյ, քոմփայլ ենք անում (էս իմ ամենասիրած մասն ա, էն գունաւոր աութփութը որ անում ա վոկը ։Ճ)

/opt/voc/bin/voc -m fibonacci.Mod
GNU x86_64 target
not using voc.par file
fibonacci.Mod  translating fibonacci  main program    541
gcc  fibonacci.c -o fibonacci  -fPIC -g -I /opt/voc-1.0.1/src/lib/system/linux/gcc/x86_64 -I /opt/voc-1.0.1/lib/voc/obj   -lVishapOberon -L. -L/opt/voc-1.0.1/lib

եւ ահա աշխատեցնում ենք (։

time ./fibonacci
102334155
real    0m1.957s
user    0m1.952s
sys 0m0.000s

ու տենց։

علوم وتكنولوجيا – منشر.

սա Մանշար կայքն է, արաբերէն է, այստեղ ցանկացած մարդ կարող է գրառել, եւ բոլորը կարող են մեկնաբանել, եւ այլն, շատ նման է Հաքեր Նիւզ֊ին, բայց ամէն ինչի մասին է, ոչ միայն ՏՏ, եւ դեռ բեթա է, շուտով բացումն է, առաջարկել եմ նաեւ որ դնեն ՌՍՍ հոսքեր, եւ այլն։ մեզ էլ է պէտք այսպիսի բան։

ԵԹԷ չեմ սխալուում, նաեւ աղջիկ է հեղինակը (։ ոնց որ թէ Ջուջուլում էր աշխատում, մի խօսքով. ասածս ինչ է՝ մեզ էլ է այսպիսի հարթակ պէտք ։Ճ

Մէկ մէկ պէտք է անկեղծանալ, ճիշտ է միշտ չի ստացւում մարդկանց հետ, բայց գոնէ մէկ մէկ պէտք է, խօսելով, նամակ գրելով, մեյլով, մեկնաբանելով, եւ այլն։

ասենք.

Էնքան ուրախ եմ, որ քեզ ճանաչում եմ ^^ բայ ~ :Պ

դուք էլ որ կարդացիք, մի տեսակ հանգստացաք, չէ՞, ես էլ, բա որ սրտին մօտ մարդ է ասում դա (։

կամ դրա հակառակն էլ, ասենք

Լսի, բայց դու էնքան վատն ես, հա ուզում եմ հետդ խօսել, հա ցրում ես ինձ, տենց էլ չհասկացար որ քեզ շատ եմ սիրում։

օրինակ ես մէկ մէկ ուրախանում եմ, ու սկսում եմ ասել.

բայց ես քեզ ոոոոոոոոոոնց եմ սիրո՜ւմ, մեռնեմ ջանին ^_^

եւ այլն ։Ճ

միւս կողմից մարդիկ կարողանում են միասին անկեղծանալ ասենք հարցերով, ասենք Ասք.ֆմ-ում, ես օրինակ մի տեսակ մեյլն եմ նախընտրում, համ ժամանակ է տալիս հանգիստ մտածել, որ իմանաս ինչ ես գրում, համ էլ գիտես, որ ինքն էլ հանգիստ կարող է պատասխանել, սիրուն խօսքեր ասել, կամ էլ հայհոյել ։Ճ

բա մի պահ չանկեղծանա՞նք։ ես ձեզ ո՜նց եմ սիրում

տենց։

Փաստօրէն ինձ ընդամէնը պէտք է օգտուել գրառման ֆորմատից եւ բլոգը կարող է փոխարինել ամէն ինչի, սկսած սոցցանցերից վերջացած սերւիսներով (։ բա էլ ինչո՞ւ եմ հազար ու մէկ տեղ գրանցւում։

շատ ուրախ կը լինէի, եթէ ընկերներս կարողանային օգտուել հոսքերից, իսկ եթէ մէկին բռնեմ եւ բացատրեմ թէ ինչ է, ասում են «ֆեյսբուքը կայ էլի, էլ ինչիս է պէտք մի հատ էլ ուրիշ ծրագիր»

մէկ էլ ահաւոր է, երբ մարդիկ սկսում են տեղափոխուել, ասենք ՖԲից Ջ+, կամ Ջ+ից Թուիթթեր, էս վերջերս էլ ինչ որ Ցո անունով տեղ էին ուզում «արտագաղթել», դա էլ ֆեյսբուքից բեթար է, չի թողնում գրառումը տեսնես, անգամ եթէ ունես գրառման հասցէն։

էհ փող փող, դու ե՛ւ թոյն բաներ ես սարքում, ինչպէս որ գիտնականներն են անում իրենց ստացած գրանտներով, ե՛ւ ամէն ինչ քանդում ես, ինչպիսին է Բիզնես+ՏՏ ոլորտը, էլ XMPP են փակում, էլ հոսք չեն թողնում, ու մի հատ էլ մարդիկ հաւատում են տենց անամօթներին, էդքանն էլ հեչ, բանավէճեր ես տեսնում, ասենք՝ չէ բա Ջուջուլն ա աւելի լաւ, թէ՞ Խնձորը։

տենց։ սորրի, ջղայնացել էի, ուզում էի հանգստանալ

Ես գիտեմ որ ես վատն եմ, պէտք չի կայ ինծի ամէն անգամ յիշեցնել։

Ես սիրում եմ մարդկանց հետ շփուել, օրինակ ինչ հաւէս է IRC-ներում, նախ ես եմ շատ բան սովորում, յետոյ էլ լաւ մարդկանց հետ եմ ծանօթանում, յետոյ էլ բոլորս իրար օգնում ենք եւ այլն։ բայց դա շատ հին է, նախ պէտք է հենց նոյն հանգոյցում լինես, յետոյ էլ ոչ-ASCII (ասենք Յունիկոդ) մէկ մէկ նորմալ չի աշխատում։ իմ անձնական հանգոյցում MUC (multi user chat) փորձեցի, շատ լաւ աշխատում էր, մի քանի հոգի էլ միացաւ որ փորձենք (այլ հանգոյցներից), բոլորս էլ ուրախացանք։ մի վիդեո պատրաստեցի, թէ ինչպէս Pidgin-ով միանալ (շատերս ենք օգտագործում pidgin)։

ահա եւ վիդեոն

սա իրականում կարող է որոշ բաներ փոխել մեր հայկական համացանցային մշակոյթում, ասենք՝ մարդիկ սկսեն մտնել conference.spyurk.am եւ ստեղծել սենեակներ ինչպիսին է programming, php, cplusplus, web, technology, անգամ music, art, եւ ովքեր ինչ որ ցանկանան ։ՃՃ

տենց։

յ.գ. ես հիմայ armenian սենեակում եմ, էստի՜ համեցէ՜ք ։ՃՃ

Թուիթթերը գովազդը բառի բուն իմաստով ազդում է վրաս։ ուղղակի անտանելի է, նկատի առնելով թէ Ծիւծիւիչում ոչ մէկ բան չի ֆիլտրւում, ես շատ ուշադիր եմ կարդում ամէն բան, ամէն տառ, ով ինչ թուիթեց, ով ում ռիթուիթեց, եւ այլն, ու մէկ էլ՝ ՀՈՊ, աշխարհի եւ իրականութեան հետ կապ չունեցող ռեկլամ։ օրինակ ժամանակին մի քանի հոգու Թուիթթերից հետեւում էի ՌՍՍ-ով, մինչեւ էս վերջերս իրենց API-ը փոխեցին, ու էլ չկայ ՌՍՍ, սիրուն չի, թռռ, սիրուն չի (։

«Նկատել եմ, որ լաւագոյն դէպքում 48 ժամուայ մէջ 10 հոգի է մտնում բլոգս, ընդհանրապէս՝ 48 ժամուայ մէջ 4-ից 5 հոգի, ու ես գիտեմ ովքեր են, ասենք ինձ բան են հարցնում, ես էլ երկար բարակ բացատրելու տեղ գրածներիցս մէկն եմ ուղարկում որ կարդան» ասում էի ընկերներիցս մէկին, ով ասում էր թէ գրելս անիմաստ է, ասենք եթէ կարդացող չկայ, ո՞ւմ համար ես գրում։ մտածելու տեղ տուեց, բայց պատասխանը գտայ ։Ճ գրում եմ ինձ համար։ օրինակ օրեր առաջ պէտք էր QR կոդ սարքել, ու ես մոռացել էի թէ ինչպէս էի անում, մտայ եւ իմ բլոգից կարդացի իմ գրած հոտուածը QR կոդ սարքելու մասին ։Ճ գրում եմ որ ով ցանկանում է կարդայ, բայց աւելի շատ ինձ համար [այստեղ նաեւ սուտ խօսեցի]։

իրականում գրելուց այնքան վատ եմ, թէ չէ որ ամէն մի մտքովս անցածը գրեմ, մարդիկ կը լացեն կարդալիս, ես իմ։ մանաւանդ երբ գրում ես վատ ժամանակներում, տխուր զգացումներն ես գրում, գրում ես կարօտի մասին, կամ վատ միջավայրի։

գրում ես որ գրես, ոչ թէ որ կարդան։

ընկերուհիս ասում էր, դու գրի, մի գուցէ եւ հենց այդ տխուր թեմաները կարդան մարդիկ, որովհետեւ մարդիկ իրար զգում են միայն տխուր ժամանակ, ոչ մէկ չի ասում «վայ ես էլ եմ տենց» լաւ բանի համար, այլ ասենք «վայ ես էլ եմ տենց միամիտ, հա ինձ խաբում են» «վայ ինձ էլ են տենց արել ու սիրտս կոտրել» եւ այլն։